Homecoming for Alfredo Salmos set
©2012 KABLOGS, Blogs ng mga Kababayan sa Abroad
Become an AYALA Malls VIPinoy member and enjoy over 1,000 perks and privileges! NOKIA Philippines and Globe Kababayan by Globe Telecom
Make Your Blog Known to the Global Filipino Communities Around The World
Copy the code below, display in your Sidebar and we will link you here

(Feel free to copy, repost or send this article by email to your blog or network.)
Sikapin kong magTaglish, upang madaling maunawaan ng ating mga kababayan sa kahit anong antas ng lipunan, at sa kahit saan mang panig ng mundo. In the next 10 days, before the May 10 election day, I am pleading for you to reach out to one or more members of your families and inner circle friends to influence, campaign and vote for senatorial candidate Susan “Toots” Ople.

Susan Ople, No. 38 in the voting ballot for senator is a daughter of late Blas Ople - the "Father of OFW’s and Labor Laws". She is an active advocate of migrant workers, tagapagtanggol ng mga OFWs at dating Labor Undersecretary. Kung merong nag-iisang kandidato na nakausap ko, na-meet, and always in touch with - lalo na about OFW issues, ito ay walang iba kundi si Toots Ople.

Susan Ople during our lunch meeting discussing her platforms and support for OFW Jan 2009
Is it possible that the name of Susan Ople rise to the Senate from the vote of the modern day-heroes daw? Is it possible that we can lock atleast 10 million votes from our combined OFW and OFW families votes to elevate Susan Ople’s chances to secure a Senate seat? I think we can.

Susan Ople as Key speaker during the Pinoy Expats/OFW Blog Awards Dec 2009
Paano po natin magagawa ito? Here are some of the suggestions. In the coming days you will be sending thousands of pesos ng pinaghirapan nating pera sa mga mahal natin sa buhay sa Pilipinas. In your conversation, please ask your dad, your mom, your husband, your wife, your brother, your sister, your sons, your daughters, your friends na iboto sa May 10 ang senatoriable No. 38 sa balota, Susan Toots Ople – the OFW Senator!
1. TEXT/SMS
2. Overseas Calls
3. Email Forwarding
4. Chat and Internet Messages (Yahoo, Skype, Gtalk and Hotmail/MSN)
5. Facebook, Friendster, Twitter, Plurk, and other Social Network
6. Forums
7. Organizations/Societies/Clubs
8. Blogs/Notes
9. Home front Campaigning
10. Word of Mouth
Magpadala po tayo ng mga text messages at pwede din po nating i-forward ang mga messages na ito sa sa ating kapamilya at kapuso. Sa pagtawag po natin, pakisambit na iboto nila ang # 38 na pagkasenador sa balota sa si Susan Ople. Sa inyong pakikipagchat sa mga mahal sa buhay sa Yahoo or Skype or Gtalk, pakimention po na iboto nila si Susan Ople sa pagkasenado. Pwede ring iforward natin sa email nila ang article na ito, or ipost natin na nangangampanya tayo na iboto si Susan Ople sa inyong mga status updates at thread ng Facebook, Friendster, Twitter, Plurk at other social networks. Sa ating mga forums, mga organizations at club meetings, maging sa ating mga blogs at notes, wag po natin kalimutan ang # 38, Susan Toots Ople. kailangan ng mga OFW sa buong mundo ng isang tunay na tinig sa loob ng Senado, ihatid natin si Toots sa Senado pamamagitan ng ating mga boto.
Kahit sino po ang ating pangulo na sinusuportahan, at kahit anong partido tayo, iisa lang ang ating bansa, at iisa lang ang ating pangarap. Iisa lang din po ang tumatakbong senador na alam natin na kakampi ng mga OFW. Let Susan Ople’s name rise to the Senate from the votes of the OFW’s. Ipakita po natin sa buong mundo – that we have a collective voice, that we also have a ‘command votes’ and that we too, can make a difference.
To learn more about Susan Ople here.


Dearest The Pope,
Una sa lahat at kailangan bigyang-diin dito ay ang isyung kung paano hinaharap ng isang mabuting tao ang kaniyang mga “kaaway”. Naipakita mo ng lubusan na ang pagiging tao ay hindi lamang nasusukat kung ano ang naibibigay na materyal na bagay at mamahaling hiyas sa iba kundi manapa’y nasusukat sa pagiging bukas, handa at maginoo sa lahat ng uri ng sitwasyon maging ito ma’y mabuti o masamang pangyayari. Maraming daan ang maaaring lakaran ng isang tao sa mga panahong narito at umaatake ang mga kalaban. Ngunit sa nangyari, ang iyong piniling lakbayin ay isang daang maliwanag at nakapagdudulot ng kaligayahan hindi lamang sa puso ko’t damdamin ngunit pati na rin sa kaluluwa ng maraming nilalang.
Hihingi ako ng paumanhin sa iyo. Ito ang pangalawang isyu. Ipagpatawad mo ang kagaspangan ng ugali ni Mike Avenue. Siya’y isa lamang sa mga nilalalang na naghahanap ng kasagutan sa labas ng mundong kaniyang ginagalawan. Isa lamang siyang tao na katulad mo ay nagnanais na mabigyang-linaw ang kaniyang naguguluhang utak. Maaaring ito’y pagpapakita ng isang senaryo kung saan kailangang subukan muna bago mapatunayan. At sa mga pangyayari, buhat sa post na IGOROT hanggang sa artikulong TSOKOLATE, natagpuan ko ang mga kasagutan sa maraming mga tanong na umuukilkil sa aking katauhan. At dahil dito’y napasaalapaap ako ngayon. At utang na loob ko ito sa lahat. Partikular na nakita at naging isang aral sa buhay ko ang pagiging mapagkumbaba. Ipinakita mo ito ngayon at lubos na nabagbag ang aking damdamin.
ANg pangatlong isyu: Ang nangyari sa TSOKOLATE ay isang malaking aral din sa akin. Nalaman kong hindi pala ako nabubuhay ng mag-isa. At mas masarap mabuhay kung may mga kasama. Na ang reaksiyon sa mga post na aking isinusulat ay seryosong isinasadibdib ng marami. Na hindi lamang pala ako ang nasa mundo na ito kaipala’y maraming tao rin na kagaya ko ay maipawala sa madla ang mga nasa sa isip. Masakit isipin na sa tuwing makakakita ako ng aral, laging sa “hindi masyadong magandang sitwasyon” humahantong. Siguro nga’y kakambal ko ang kalungkutan at dala marahil ng katakot-takot na kasalanang nagawa ko sa ibang tao at sa Diyos. Naging adik at alcoholic ako noon. Laging gising at laging lasing. At sa dami ng mga pangyayaring nakaumang ang patalim ng kamatayan sa aking dibdib, laging iisipin ng sinuman kung bakit pa ako nabubuhay. Kung bakit ko pa pinipiling mabuhay. Ngunit pilit kong nilabanan ito sa abot ng aking makakaya. Naging mahina ako sa mga pagsubok noon ngunit pinagsumikapan kong maging matatag ngayon upang gapiin ang mga unos ng buhay. Nagtitiis man akong hindi magawa ang mga dati kong ginagawang bisyo na nakapagdudulot ng kaligayahan sa pisikal na aspeto, natutuwa narin ako sapagkat kahit paano’y nakakabawi na sa aking pamilya sa pamamagitan ng paglalakad ng tuwid.
Nakita ko na ang mabuting manunulat ay hindi nasusukat sa pagganti at pagiging barumbado. Ang “gulo” na inihatid ng isyung TSOKOLATE ay nakapagbigay ng maraming kaisipan. Tanggap ko na ngayon na ang ginawang paghamak at pag-aalipusta ni Kenji ng Thoughtskoto at ng iba pa sa akin ay isa lamang halimbawa ng reaksiyon. Na kung walang apoy ay siguradong walang usok. Hindi kasi ako nasanay na nakikibagay. Sapagkat lumaki akong walang pinagingimian at pinakikisamahan. Nasanay lagi na ako ang isinasaalang-alang ng aking kapwa at ako ang siyang pinakikibagayan dahil nasa sa akin ang pera. Noon na ang pera ay tila pinupulot lamang. Kung tutuusin, ang lahat ng post ko sa PINOY BLOG ay patungkol lahat sa akin at ako ang laging bida. Ang kasalanan ko’y ang pagnanais na maibato sa ibang tao ang lahat ng sisi at pagsalangsang.
Gusto kong ituwid ang lahat. Nais kong humingi ng tawad sa iyo. At sa lahat ng mga kasama. Hindi ko na iisa-isahin sapagkat sa dami ng may galit sa akin, baka hindi kumasya sa pahinang ito. Ipinaaabot ko ang taos puso kong paghingi ng kapatawaran. Sana’y maibahagi ninyo sa isang katulad ko ang isa pang pagkakataon.
Gusto kong magbago at tuwirin ang nilalakaran mo, The POPE at ng iba pang blogger. Nais kong tumawid sa kalsada ninyo at maging isa sa inyong mga kaibigan. Nakita ko sa nangyari na ang inyong pagkatao’y busilak at dakila. Nakita kong ang iyong hangarin ay makatulong sa iba na hindi naghihintay ng kapalit. Salamat at magandang araw.
Hanggang dito,
Mike Avenue
Request: Dahil sa pagnanais kong maibahagi ang aking karanasan sa iba at kapulutan ng aral at dahil sa wala na akong blog na maaaring paglagyan nito (binura ko iyon sa galit ko sa aking sarili. Akalain mong pati ang sarili ko ay nagagalit na rin sa sarili ko) nais kong mabigyan sana ito ng sariling post kasama ng iyong reaksiyon. Iyon naman ay kung mamarapatin lamang. Maraming maraming salamat po.
So that the bloggerworld and everyone may know...
We believe in the right to freedom of speech as a human right.
We believe in the freedom to hold opinions without interference by public authority and regardless of frontiers, either orally, in writing or in print, in the form of art, or through any other media of his choice.
We believe in the right to freedom of expression to receive and impart information.
We believe that the exercise of these freedoms is not an absolute right but carries with it duties and responsibilities, that may be subject to restrictions or penalties on specific grounds as prescribed by law and are necessary in a democratic society, in the interests and protection of the reputation or rights of others.
We believe that majority of the Overseas Filipino Workers have chosen to leave the Philippines to seek and search for better livelihood opportunities abroad so they may be able to support themselves and their families back home.
We believe that there is nothing wrong with doing an honest day’s work as a domestic help or as construction worker or doing any other menial and blue collar jobs.
We believe that OFWs whether professionals or not should be given honor and respect.
We believe that the OFW is the Hope of the Nation, Gift to the World!
We regard Mr. Mike Avenue’s Pinoy Blog post on "Tsokolate" as one that lacked research and a flagrant ignorance of the truth about Overseas Filipino workers and expatriates.
We regard this lack of truth and ignorance as especially inexcusable from one who feigns intelligence and high learning and coax people into belief and following.
We regard his statements: “minumura ng amo kapalit ng dolyar” and “humahalik sa paa ng mga dayuhan” as blatant mockeries of the sacrifices of the Overseas Filipino Workers and expatriates and are hasty generalizations of the living and working conditions of the Filipino expatriates and OFWs.
We regard his post as tactless and offensive, trying to make a lame attempt to sarcasm that failed to be funny, at the expense of the Overseas Filipino Workers.
We regard his post as a clear display of arrogance, done in a distasteful manner with blind indifference and unjust condemnation of the millions of hardworking OFWs who work long hours to earn an honest buck.
We regard his post to have overstepped the bounds of sensitivity and responsibility of a decent mind and an accountable and sensible blogger.
Therefore, we at PEBA and KaBLOGs and the THOUGHTSKOTO family
We strongly condemn this irresponsible blog post and Mike Avenue.
We consider Mike Avenue as an Anti-OFW persona.

We demand a retraction and an apology from Mike Avenue of Pinoy Blogs for this irresponsible blogpost!
We are Filipinos and we should stand together and strive for a better Philippines!
©2009 KaBLOGs
© Design by Ourblogtemplates.com Modified by LordCM January 2010
Back to TOP